Een gerust hart
De regen viel met bakken uit de hemel, precies op het moment dat mijn dochter Rosa voor de zoveelste
De ochtendmist hing nog boven de grachten van Gouda toen ik mijn boodschappentas aan het stuur van mijn
Het geroezemoes begon al voor mijn naam werd omgeroepen. Toen ik het podium op liep met een slapende
"Schat, luister even." Mijn man Ruben stond in de deuropening van de woonkamer, zijn telefoon
Ons huis aan de Oude Rijn had altijd te veel kamers en te weinig leven. Hendrik, mijn man, vulde zijn
Ik hoorde de voordeur nog voor ze aanbelde. Sylvia heeft haar eigen sleutel nooit teruggegeven.
De zaal was muisstil. De diploma’s waren uitgedeeld, de toespraken van de rector en de klassevertegenwoordiger
De avond over het Paterswoldsemeer is van een bijna onwerkelijk roze. De rietkragen staan roerloos en
Bram van der Meer stond op het punt om aan boord te gaan van zijn huwelijksreis naar Toscane toen hij