NL
Yvonne van Zanten liet de zware gouden armband om haar pols glijden en streek met een bijna onmerkbaar
Onder de kristallen kroonluchters van de statige ontvangsthal in een landhuis bij Arnhem stond de open kist.
Laura van Dijk droeg zilver die avond, maar onder elke glinsterende draad zat pijn verstopt.
De keuken was te mooi voor honger. Roomwitte fronten glansden in het late middaglicht dat door de hoge
De jurk hing niet zomaar in de winkel. Hij zweefde, gevangen in een kooi van glas en fluweel, alsof de
"Een miljoen dollar," klonk zijn stem door de zaal. "Voor iedereen die hem kan berijden."
Er was een ochtend waarop ik de koffie hoorde pruttelen en merkte dat mijn schouders niet langer aan
De woorden bleven in de lucht hangen als glasscherven. Elena zat op de rand van het bed, haar vingers
De koude motregen drong door mijn zwarte jas toen de priester eindelijk zweeg. De aarde op de kist was
‘Je mag op dinsdag en donderdag langskomen, maar je tandenborstel laat je thuis.’ De woorden dreunden